تبلیغات
دعای عظم البلا
دعای فرج دعای فرج حدیث موضوعی
به وبلاگ «دیدگاه» خوش آمدید - مطالب هفته دوم مرداد 1397
 
به وبلاگ «دیدگاه» خوش آمدید
دیدگاهی برای دیدبانی از انقلاب اسلامی ایران،یا علی مدد
کنکاشی بر طرح تحول در رشته علوم سیاسی
کتاب «ایدئولوژی های سیاسی» منتشر شد.
کتاب ایدئولوژی های سیاسی با موضوع کنکاشی بر طرح تحول در رشته علوم سیاسی به همت اندیشکده برهان منتشر و روانه بازار نشر گردید.
این کتاب که از مجموعه کتاب های اندیشنامه جنبش نرم افزاری و حاصل تلاش جمعی از پزوهشگران اندیشکده برهان است در 100 صفحه و در 9 فصل، از سوی انتشارات دیدمان به زیور طبع آراسته گردیده است.
« چرا تحول در علوم سیاسی ضرورت دارد؟»، « برنامه‌ریزی برای علم سیاست، آری یا نه؟»، ... « بازنگری برای ترسیم هندسه‌ی نوین سیاست » عناوین فصل های 9 گانه این کتاب هستند.
در بخشی از مقدمه این کتاب می خوانیم: «تحول به معنای دگرگون شدن و ارتقا به معنای بالا رفتن و صعود است و آنگاه که سخن از تحول و ارتقا به میان می­آید، مراد دگرگون شدنی است که رو به سوی جلو دارد و تحول در این معنا، سعی دارد تا از وضع نامطلوب موجود بهسوی وضع مطلوب حرکت نماید.
 
تغییر و تحول در هر حوزه همواره با مقاومت مواجه میشود و هرچه این تحول عمیقتر باشد با مقاومت بیشتری مواجه می­گردد. در عین حال، یک مجموعه، علیرغم همه­ی مقاومت­ها، اگر خود را با نیازهای زمانی و مکانی تطبیق ندهد، توان خود را از دست می­دهد و مستهلک میشود. بنابراین تحول جزئی از ذات پدیده های اجتماعی و مجموعه های اندیشه­ای است. اما نکته­ای که باید مدنظر داشت این است که برای ایجاد تحول در مسیر ارتقا، همواره آفت­ها و آسیب­هایی وجود دارد که عدم توجه به آنها، یک حرکت تحولی را از طی کردن موفق مسیر باز می­دارد و مقاومت­ها را افزایش می دهد. از جمله ی این آفت ها که همواره باید مدنظر داشت عبارت اند از: اولاً باید سعی نمود تا حد ممکن نظرات و پیشنهادات متخصصین هر حوزه را دریافت کرد، ثانیاً تحول باید جامع نگر باشد و همه ی جنبه­های موضوعِ تحول را در نظر گیرد، ثالثاً تحول باید عمیق، بنیادین و بر مبنای نگرشی راهبردی باشد، رابعاً تحول از روزمرگی و سطحی نگری به دور باشد و در نهایت اینکه در برنامه­ی تحولی باید انعطاف تعبیه شود تا بتوان پس از پیاده نمودن یک طرح، در صورت عدم وصول به نتیجه­ی مطلوب، در آن تغییراتی صورت داد.
 
بحث از تحول و ارتقا در علوم انسانی به صورت عام و علوم سیاسی به صورت خاص، مستلزم توجه به این آسیب­هاست. علاوه بر اینکه در این علوم، از آنجا که با مقوله ی انسان سروکار داریم و افراد انسانی دارای تعلقات، نیازها، خواسته­ها و اندیشه های متفاوت و متنوع هستند، لذا نمی توان یک ایده را به صورت چارچوب ثابت و لایتغیر در این علوم حفظ نمود یا به آن دیکته کرد.
 
علوم سیاسی به عنوان علمی که با مقوله ی دولت، حکومت، نسبت مردم با این دو مقوله، آزادی، عدالت و... سروکار دارد، با وجود دارا بودن سابقه ی یکصدساله در ایران، هنوز نتوانسته آن گونه که باید، به جایگاه شایسته دست یابد و این عدم دستیابی به جایگاه شایسته، ناشی از آسیب ها و اشکالاتی است که در این رشته وجود دارد و در کتاب "ایدئولوژی سیاسی" به برخی از آ نها اشاره کرده و برآنیم که تا این آسیب ها برطرف نشود، علم سیاست در همین حد تکرار سخنان دیگران باقی خواهد ماند.»


نوع مطلب : کتاب، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
به بهانه‌ی کشتار زائرین بیت‌الله الحرام در سال 66
چرا عربستان زائرین ایرانی را به شهادت رساند؟
در تاریخ 9 مرداد 1366، عربستان سعودی، طی اقدامی غیرمتعارف، زائران خانه‌ی خدا را در مراسم برائت از مشرکین به شهادت رساند؟ به واقع، دلایل این اقدام آل‌سعود چه بود؟ آیا آمریکا در این ماجرا دست داشت؟...
گروه تاریخ اندیشکده برهان/ علی‌اکبر نودهی؛ رویکرد جمهوری اسلامی ایران در خصوص مسائل سیاسی، دینی و حضور فعال در منطقه و نوع ارتباط با کشورهای هم‌نوع از نظر دین، زبان و سیاست، در این 34 سال گذشته، حاکی از آن است که ایران همیشه به دنبال برقراری اتحاد میان کشورهای مسلمان و ایستادگی در مقابل بلوک غرب و شرق سابق و کشورهای استکباری امروز بوده است. در خصوص بحث نوع ارتباط ایران با کشورهای همسایه، به خصوص با کشورهای عرب، که به هر حال به دلیل دین مشترک هم‌خوانی‌ها و اشتراکات زیادی نیز با هم داریم، در قبل و بعد از انقلاب، کاملاً متفاوت بوده است.
 
رژیم پهلوی در بسیاری موارد، کاملاً همسو و در واقع همکار با کشورهای همسایه، به خصوص عربستان سعودی بود و طبیعتاً مهم‌ترین دلیلی که این اشتراک و همسویی را به دنبال داشته، نوع ارتباط با آمریکا به عنوان ارباب این دو کشور بوده است. عربستان به خصوص در قبل از انقلاب، همیشه مشی محافظه‌کاری در پیش می‌گرفت و تا حد امکان، از مداخله در مسائلی که موجب آسیب‌پذیری به منافع و به خصوص منابع مالی‌اش می‌شد جلوگیری می‌کرد. شاید این به خاطر نوع درآمد این کشور یا بهتر است گفته شود به خاطر تک‌محصولی بودن و ارتباط مستقیم نفت با بازار جهانی باشد.
 
با این حال، پس از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن 56 و تغییر نوع سیاست داخلی و خارجی جمهوری اسلامی ایران در منطقه و سایر کشورهای جهان و جدایی از بلوک‌های قدرت غرب و شرق و در واقع قرار گرفتن در مقابل آن‌ها، نوع ارتباط و برخورد کشورهای همسایه با جمهوری اسلامی کاملاً تغییر کرد. کشورهای منطقه، به جای قرار گرفتن در کنار هم و مقابله با کشورهای مستبد و مستکبر، دقیقاً در مقابل جمهوری اسلامی قرار گرفتند و همسو با کشورهای غربی، درصدد ضربه زدن و نابودی جمهوری اسلامی بودند.[1]
 
حضرت امام خمینی، به عنوان رهبر کبیر انقلاب اسلامی، از بدو پیروزی انقلاب، خط مشی و سیاست کشور را کاملاً و صریحاً مشخص کردند و برقراری اسلام ناب و راستین و تلاش برای گسترش عدالت و برابری را هدف اصلی خود قرار دادند. عربستان سعودی، به عنوان بزرگ‌ترین کشور عربی در منطقه و سرزمینی که اسلام از آنجا منتشر شده است، دقیقاً در نقطه‌ی مقابل این نوع سیاست و رفتار قرار گرفت. البته ناگفته نماند که اختلاف عربستان با جمهوری اسلامی، به پیروزی انقلاب و تغییر خط مشی منتهی نمی‌شود، بلکه به یکی دو قرن قبل و به زمان غلبه‌ی کامل آل‌سعود بر سرزمین عربستان و در دست گرفتن زمام قدرت عربستان به وسیله‌ی وهابیت بازمی‌گردد. از آنجا که مهم‌ترین دشمن وهابیت، شیعیان و به خصوص شیعیان دوازده‌امامی بودند، طبیعتاً روابط ایران و عربستان همواره مسالمت‌آمیز نبوده است.[2]
 
در واقع اگرچه اختلاف ایران و عربستان تا قبل از پیروزی انقلاب اسلامی فقط بر سر دشمنی‌ها و هتاکی‌های وهابیون عربستان نسبت به شیعیان بوده است، اما به دلیل یک‌سو بودن نگرش سیاسی، زیاد به چشم نمی‌آمد؛ ولی در بعد از پیروزی انقلاب و گفتمان اسلام راستین حضرت امام، این تقابل بیشتر نیز شد. عربستان از همان بدو انقلاب، دشمنی خود را با انقلاب و جمهوری اسلامی کاملاً آشکار کرد و در زمان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، از هیچ تلاشی برای ضربه زدن به ایران دریغ نکرد. در این مدت، عربستان سعودی که وهابیون به عنوان رهبران آن حکومت می‌کردند، از هر فرصتی برای ضربه زدن به ایران استفاده می‌کرد. می‌توان از ماجرای کشتار زائرین ایران در خانه‌ی خدا، که در سال 1366 اتفاق افتاد، به عنوان یکی از تلخ‌ترین و البته کثیف‌ترین اقدامات عربستان در مورد ایران اشاره کرد.[3]
 
 عربستان از همان بدو انقلاب، دشمنی خود را با انقلاب و جمهوری اسلامی کاملاً آشکار کرد و در زمان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، از هیچ تلاشی برای ضربه زدن به ایران دریغ نکرد. در این مدت، عربستان سعودی که وهابیون به عنوان رهبران آن حکومت می‌کردند، از هر فرصتی برای ضربه زدن به ایران استفاده می‌کرد. ماجرای کشتار زائرین ایران در خانه‌ی خدا در سال 1366 نیز در این راستا قابل بررسی است.
 
روز نهم مرداد 1366، هم‌زمان با ششم ذی‌الحجه سال 1407، هنگامی که زائران خانه‌ی خدا مراسم برائت از مشرکین را برپا می‌کردند، با حمله‌ی وحشیانه‌ی عمال عربستان رو‌به‌رو شدند و جمعی از زائرین، که از کشورهای مختلف در این مراسم حضور داشتند، شهید و مجروح شدند.[4]
 
در این روز، زائرین بعد از راهپیمایی که به موجب برائت از مشرکین شکل گرفت و در آن، پیام تاریخی حضرت امام نیز قرائت شد، برای اقامه‌ی نماز مغرب، راهی حرم شدند که در راه، با حمله‌‌ی عاملین عربستان سعودی مواجه شدند. نکته‌‌ی جالب توجه در خصوص حمله‌ی نظامیان عربستان سعودی این است که حتی کوچک‌ترین تذکری نیز از سوی نیروهای پلیس عربستان به زائرین داده نشد و آن‌ها بدون هیچ تعللی، حمله‌ی خود را به روش‌های مختلف انجام دادند.[5]
 
سعودی‌ها در آغاز، با ریختن آب داغ بر سر زائرین، موجب هراس و سردرگمی زائرین شدند. حملات به تدریج خشن‌تر و گسترده‌تر شد. از بالای پشت‌بام، با پرت کردن تکه‌آجر، تکه‌سنگ و آهن بر سر زائرین، آن‌ها را مجروح کردند. گروهی از نیروهای وهابی با باتوم به جان زائرین افتادند و در نهایت، گروهی نیز با شلیک به سمت زائرین موجب شهادت 402 نفر و زخمی شدن 649 تن شدند که 275 نفر از این افراد ایرانی بودند. البته این آماری است که وزارت کشور عربستان اعلام کرده است و مشخص نیست که تعداد واقعی شهدای این واقعه چقدر بوده است. چند نکته‌ی بسیار مهم در خصوص این اتفاق بسیار تلخ وجود دارد که بیش از پیش این واقعه را تکان‌دهنده می‌نماید.[6]
 
یکی اینکه سرزمین مکه نه تنها در دوره‌ی اسلام، بلکه در میان سنت پیش از اسلام و در میان اعراب جاهلی نیز مکانی مقدس بوده و ریختن خون در آنجا حرام است و نمی‌توان نمونه‌ای را پیدا کرد که در زمان جاهلیت در این مکان خونی ریخته شده باشد. طبیعتاً وجود خانه‌ی خدا، به عنوان نماد اتحاد و وحدت مسلمانان و نیز مکانی که دین اسلام از آنجا گسترش پیدا کرده است، اهمیت این مکان را چندین برابر می‌کند. با کمی تأمل در این خصوص، به این نکته پی می‌بریم که وهابیت نه تنها نشانی از اسلام ندارد، بلکه نشانی از انسانیت نیز در این ایدئولوژی نمی‌توان دید.[7]
 
نکته‌ی تأسف‌برانگیز دیگر اینکه بسیاری از شهدای این واقعه در روزهای بعد به شهادت رسیدند. پس از حمله‌ی وحشیانه‌ی عاملین وهابیت به زائرین، بسیاری از کسانی که جان سالم به در برده بودند، شروع به انتقال مجروحان به بیمارستان کردند، ولی متأسفانه نیروهای امنیتی آمبولانس‌های حامل مجروحان را مورد حمله قرار دادند و گروهی نیز در مسیر بیمارستان به شهادت رسیدند و برخی دیگر پس از انتقال به بیمارستان، به دلیل ممانعت نیروهای امنیتی از ارسال دارو به بیمارستان یا جلوگیری از درمان بیماران به وسیله‌ی پزشکان، پس از تحمل رنج فراوان، به شهادت رسیدند.[8]
 
بدتر از همه‌ی این‌ها دروغ‌گویی آل‌سعود در مورد این فاجعه‌ی خونین بود که بیشتر از همه‌ی این موارد متأثر‌کننده و ناراحت‌کننده بود. در بیانیه‌ای رسمی که از سوی وزارت کشور عربستان در هشتم ذی‌الحجه منتشر شد، عنوان شد که حجاج شرکت‌کننده در راهپیمایی برائت از مشرکین، با ایجاد اخلال در مراسم حج، امنیت و نظم را از بین بردند و با در دست داشتن چوب، سنگ و چاقو، به طرف مسجدالحرام هجوم آوردند و مأموران برای جلوگیری از هرج‌ومرج وارد شدند که در این راه، تعدادی از زائرین نیز در زیر دست‌وپا مجروح و کشته شدند.
 
همچنین در این گزارش آمده است که هیچ گونه تیراندازی از سوی نیروهای امنیتی صورت نگرفته است. ناگفته نماند که دولت سعودی از پذیرش هیئت تحقیق اعزامی دولت جمهوری اسلامی ایران جلوگیری نمود و تا مدت‌ها از تحویل اجساد حجاج ایرانی و انتقال مجروحان خودداری کرد.[9]
اما با بررسی‌های بیشتر مشخص شد که این حرکت از سوی عربستان برای ضربه زدن به ایران، از پیش طراحی شده بود. در این مورد، به بیان چند مورد اکتفا می‌کنیم:
 
1. در روز هشتم مرداد، یعنی یک روز قبل از این ماجرا، بیمارستان‌ها و سازمان‌های بهداشتی عربستان اعلام کردند که هیچ مراجعه‌کننده‌ی ایرانی را در روز ششم ماه ذی‌الحجه نمی‌پذیرند.
 
2. یک ساعت قبل از حمله‌ی نیروها به زائرین، درب‌های اصلی ورودی بنای بزرگ بسته شد و در واقع زائرین راهی برای فرار نداشتند.
 
3. در سال‌های گذشته، مأموران در میان زائرین حضور داشتند و از انتشار جزوه جلوگیری می‌کردند و در واقع، نوعی تذکر برای برقراری آرامش به زائرین می‌دادند، ولی در واقعه‌ی سال 66، نیروها در میان زائرین حضور پیدا نکردند، بلکه با باتوم دورتا‌دور آن‌ها صف کشیدند. موارد بسیار دیگری نیز وجود دارد که در اینجا مجالی برای پرداختن به آن‌ها وجود ندارد.[10]
 
نکته‌ی بسیار مهمی که هم از قبل طراحی شدن این واقعه را قطعی کرده و هم دست اسرائیل و صهیونیسم را در این واقعه نشان می‌دهد، ژنرال اولریخ وگنر است. وگنر در نهم مرداد سال 66، یعنی روز فاجعه‌آمیز کشتار زائرین در مکه، به عنوان فرمانده‌ی نیروهای نظامی آل‌سعود فعالیت می‌کرد. وی در زمان حمله‌ی نظامی آمریکا به طبس، برای نجات گروگان‌های این کشور و جاسوسی برای آمریکا، به ایران آمده بود.
 
سرنخ حضور آمریکا در ماجرا
 
ولی نکته‌ی بسیار مهمی که هم از قبل طراحی شدن این واقعه را قطعی می‌کند و هم دست اسرائیل و صهیونیسم را در این واقعه نشان می‌دهد، ژنرال اولریخ وگنر است. وگنر، که در زمان وقوع جنگ جهانی دوم به ارتش آلمان غربی پیوست، جزء مؤسسین واحد ضدتروریستی ارتش آلمان است. وگنر در نهم مرداد سال 66، یعنی روز فاجعه‌آمیز کشتار زائرین در مکه، به عنوان فرمانده‌ی نیروهای نظامی آل‌سعود فعالیت می‌کرد.[11]
 
وگنر در واقع یک یهودی آلمانی‌تبار بود که چندی پیش از ماجرا، به خدمت ارتش عربستان درآمده و برای آموزش نیروهای امنیتی این کشور، به عربستان سفر کرده بود. نگاهی گذرا به روابط ایران و آلمان از زمان رضاشاه تا آن دوره، نشان می‌دهد که انتخاب یک ژنرال یهودی آلمانی‌تبار برای آموزش نیروهای نظامی عربستان بی‌دلیل نبوده است. نکته‌ی مهم دیگر این مسئله است که وی در زمان حمله‌ی نظامی آمریکا به طبس، برای نجات گروگان‌های این کشور و به عنوان یک خبرنگار، با یک تیم خبری به ایران آمده بود که بعدها مشخص شد برای جاسوسی آمریکا در خصوص چگونگی آزادسازی گروگان‌های آمریکایی به ایران آمده است.
 
در هر صورت، نوع ارتباط عربستان سعودی با آمریکا و حمایت همه‌جانبه‌ی آمریکا از وهابیون در مقابل جمهوری اسلامی ایران، این نظر و رأی را قوی‌تر می‌کند که فاجعه‌ی تأسف‌بار مرداد 66 بدون هماهنگی آل‌سعود و آمریکا صورت نگرفته است.[12]
 
وهابیت از طرق مختلف سعی کرد که در مقابل تفکر حضرت امام و جمهوری اسلامی بایستد و در این مسیر، روش‌های مختلفی از جمله شیعه‌کشی، آزار شیعیان، همکاری با آمریکا و انگلیس در خصوص تحریم‌ها و کاهش قدرت ایران در منطقه و نیز کمک به عراق برای جنگ تحمیلی را به کار برده است. همچنین با تشکیل گروهی از جمله القاعده، که به عنوان یک گروه فکری در مقابل شیعه قد علم کرده بود، تلاش نمود به هر طریقی از گسترش ایدئولوژی انقلاب اسلامی و انسجام آن جلوگیری کند که تا این زمان موفق به این امر نشده است.[13]
 
در پایان باید به این نکته اشاره کرد که آل‌سعود با این اقدام در تلاش برای ضربه زدن به مشی فکری حضرت امام و نشان دادن زائرین ایرانی به عنوان آشوبگر بود که با بیانات حضرت امام و برملا شدن واقعیت ماجرا، نه تنها آل‌سعود با شکست مواجه شد، بلکه فراتر از این، سایر مسلمین جهان نیز از این حرکت آل‌سعود انزجار پیدا کردند و به شدت آن را محکوم نمودند و در واقع متد فکر وهابیت در میان مسلمانان تنهاتر و منزوی‌تر شد. (*)

پی‌نوشت‌ها:
 
[1]دهقانی فیروزآبادی، سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، انتشارات سمت، 1385، ص 132.
 
[2]همان، ص 134.
 
[3]سید حسن میردامادی، آن سوی حج خونین یا تبلیغات آل‌سعود، تهران، انتشارات انقلاب اسلامی، 1367، ص 146.
 
[4]محمد بهشتی، برائت از مشرکین، فصلنامه‌ی علوم سیاسی، سال 1370، شماره‌ی 3، ص 4.
 
[5]همان، ص 5.
 
[6]خاطرات حجت‌الاسلام والمسلمین رحیمیان و برخی دیگر از مسئولان، 1366.
 
[7]سید حسن میردامادی، آن سوی حج خونین یا تبلیغات آل‌سعود، تهران، انتشارات انقلاب اسلامی، 1367، ص 156.
 
[8]همان ، ص 158.
 
[9]محمد بهشتی، برائت از مشرکین، فصلنامه‌ی علوم سیاسی، سال 1370، شماره‌ی 3، ص 6.
 
[10]خاطرات حجت‌الاسلام والمسلمین رحیمیان و برخی دیگر از مسئولان، 1366.
 
[11]همان.
 
[12]سید حسن میر دامادی، آن سوی حج خونین یا تبلیغات آل‌سعود، تهران، انتشارات انقلاب اسلامی، 1367، ص 197.
 
[13]همان، ص 202.
 
*علی‌اکبر نودهی؛ پژوهشگر تاریخ معاصر/انتهای متن/


نوع مطلب : ویژه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
تأملی در بایسته‌های کنشگری سیاسی جنبش دانشجویی تراز انقلاب اسلامی
کتاب «تکاپوی آرمانی» منتشر شد.
کتاب تکاپوی آرمانی با موضوع تأملی در بایسته‌های کنشگری سیاسی جنبش دانشجویی تراز انقلاب اسلامی به همت اندیشکده برهان منتشر و روانه بازار نشر گردید.

 

این کتاب که از مجموعه کتاب های رویش اندیشه و حاصل تلاش جمعی از پژوهشگران اندیشکده برهان است در 60 صفحه و در 4  فصل، از سوی انتشارات دیدمان به زیور طبع آراسته گردیده است.
«جنبش دانشجویی و مطالبات امام امت»، «بایسته های رقابت گفتمانی در دانشگاه»، «شاخصه های کنشگری سیاسی مطلوب در دانشگاه» و «احزاب سیاسی و فعالیت دانشجویی» عناوین فصل های 4 گانه این کتاب هستند.
در بخشی از مقدمه این کتاب می خوانیم: « انقلاب اسلامی ایران، همچون بارقه ی امیدی بود که در شب تاریکی جهالت مدرن، طلیعه ی بیداری اسلامی را در جهان نوید داد و اکنون که در دهه چهارم عمر آن هستیم، در مصاف با استکبار و سلطه، میرود تا پرچم رهایی مستضعفان جهان و پیام توحید و عبودیت را در قلل رفیع جهان به اهتزاز درآورد.
این انقلاب که حاصل رهبری امام امت و رهروی امت امام و پیوند عمیق میان این دو بود، مکتبی را به جهانیان عرضه نمود که فصل جدیدی از توحید و جهاد فی سبیل الله را شکل داد که از آن می توان به «گفتمان انقلاب اسلامی» که منبعث از اسلام ناب محمدی (ص)، سیره و اندیشه ی امام راحل عظیم الشأن(ره) و نیز امام امت، امام خامنه ای(مدظله العالی) است، تعبیر نمود.
مکتب امام (ره) اولین جلوه این گفتمان در سیر تطوّر خود بود که با راهبری امام خامنه ای، گفتمان اصولگرایی از آن بازتولید شد و اکنون در قالب «گفتمان عدالت و پیشرفت» در پیشِ روی حرکت انقلاب اسلامی قرار دارد. در این میان دشمنان انقلاب اسلامی و امتداد داخلی نظام سلطه کوشیدند با ایجاد انحرافات و کج روی ها مسیر این گفتمان را به انحراف بکشانند که این اقدامات گاه در قامت «تکنوکراسی لیبرال» و یا «تجدیدنظرطلبی سکولار» و گاهی نیز با رنگ و لعاب به ظاهر دینی اما در واقع انحراف عمیق از ارزش های دینی و انقلابی رخ نموده و می نماید.
در شرایط کنونی که از آن می توان به نقطه عطف و پیچ تاریخی یاد نمود، رسالت نسل سوم انقلاب اسلامی بسیار سنگین تر از گذشته است و عرصه های فتح نشده بی شماری در پیشروی این نسل تاریخ ساز قرار دارد. به تعبیر رهبر فرزانه انقلاب اسلامی «اگر شما ملت عزیز ما، شما جوان های خوش روحیه و پرتوان و عازم، در این راهی که دارید می روید، ایستادگی کنید، شک نکنید که در زمان خود، در زمان متناسب، تمام آمال و آرزوها و داعیه ها و شعارهای ملت ایران نه فقط نسبت به خود این کشور، بلکه نسبت به دنیای اسلام و امت اسلامی و جامعه ی بشری تحقق پیدا خواهد کرد. راهش مقاومت کردن است. آن وقت چه اتفاقی می افتد؟ آن وقت مسیر تاریخ عوض خواهد شد؛ زمینه ی ظهور ولیّ امر و ولی عصر (ارواحنا له الفداء) آماده خواهدشد؛ دنیا وارد یک مرحله ی جدیدی خواهد شد. این بسته به عزم امروز من و شماست، این بسته به معرفت امروز من و شماست».
بی شک این راه، بایسته هایی دارد و از جمله ی آن احساس مسئولیت تاریخی و تکلیف محوری نسل سوم انقلاب اسلامی، ولایت مداری و اطاعت محض از ولایت مطلقه ی فقیه، تمرکز توجهات به امام جامعه، هضم نشدن در احزاب و گروه ها و نگاه فراسیاسی و از موضع راهبردی به مسائل پیش رو است. عرصه ی دانشگاه یکی از مهم ترین عرصه های پیش روی کنشگری این نسل است و به نظر می رسد جنبش دانشجویی تراز انقلاب اسلامی باید نقشی ویژه و راهبردی در این عرصه ایفا کند».
جهت تهیه این کتاب به نشانی اینترنتی ... مراجعه فرمایید.
 


نوع مطلب : کتاب، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()


«رقصنده‌های اینستاگرامی» به دنبال چه هستند!؟

«امان‌ا... قرایی‌مقدم»، از جامعه‌شناسان اصلاح‌طلب، به تازگی در بخشی از یک یادداشت در روزنامه شرق نوشته است:

جوانان، سیاست‌زده و چپ و راست و شمالی و جنوبی و شرقی و غربی و به حزب و دسته‌ای وابسته نیستند، بلکه می‌خواهند آزاد باشند، آزاد بیندیشند و انتخاب کنند و پوسته تخم‌مرغ سنت‌ها را بشکنند و علیه سنت‌خواهان با اعمال و رفتار و آرایش و پیرایش خود برخاسته‌اند و با اعمال و رفتار و مدگرایی افراطی کاملا خلاف ارزش‌ها و هنجارهای اجتماعی هستند و به همه آنها دهن‌کجی می‌کنند.

او می‌افزاید:

«این یک «پادفرهنگ» است که فرهنگ جامعه را از درون از هم می‌پاشد. جامعه ما با یک زایش فرهنگی جدید روبه‌رو است و دیگر نخواهد توانست با نصیحت و پند و اندرز و بگیر و ببند و با سیاست‌بازی یا مربیان پرورشی و... درست کند و خانه از پای‌بست همان‌طور که در حدود ۲۰ سال قبل نوشتم آسیب‌دیده است.»

قرایی‌مقدم همچنین تأکید می‌کند:

جوانان با پوشش و آرایش و پیرایش و لباس و پوشاک و رقصیدن و آوازخواندن، دست‌ به‌ دست هم داده‌اند و در کوچه و خیابان و درون مترو، به زبان بی‌زبانی فریاد می‌زنند «این وقتی است که همه‌چیز باید از نو در بوته آزمایش قرار گیرد. هیچ اندیشه، هیچ عملی و هیچ رسمی حرمتش واجب نیست، اینک می‌توان از آن تخطی کرد: دیگر هیچ رسمی حرمتش واجب نیست» [۸]

*مشخص نیست اینکه حاشیه‌های مربوط به برخورد با یک رقصنده اینستاگرامی، تأثیری تا این حد بر تحلیل یک جامعه‌شناس بگذارد؛ تا چه اندازه با ملاک‌های علمی سازگار است؟

پر واضح آنکه در همیشه تاریخ و در تمام طول ۴۰ سال گذشته کسانی بوده‌اند که لباس‌های نامتعارف می‌پوشیدند، می‌رقصیدند و حتی گاهی بصورت برهنه پا به خیابان گذاشتند!

اما هیچ منطقی نمی‌تواند از این رفتارهای مغایر با عرف و دین مردم ایران نتایجی مثل تغییر نسلی، رویکردهای جوانان در مخالفت با رسوم و غیره بگیرد.

رفتارهای نامتعارف همیشه بوده و هست اما مادام که حرکت عمومی حاکمیت بر مدار خرد و منطق باشد؛ این رفتارها قدرت اجماع‌سازی نخواهند داشت و کسی هم با آنها همراه نمی‌شود.

گفتنیست، پیش از این، هادی خانیکی، از تئوریسین‌های اصلاح‌طلب نیز گفته بود جامعه بایستی رقصیدن را به رسمیت بشناسد تا دچار توانمندی شود.

نوع مطلب : ویژه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
آیت الله جوادی آملی

مرجع تقلید شیعیان گفت: باید چپاولگرها را شناسایی کنید و قبل از اینکه آن‌ها شروع به کار کنند شما توطئه آن‌ها را خنثی کنید، نه اینکه تنها کشف جرم کنید بلکه باید دفع جرم کنید.

به گزارش مشرق به نقل ازپایگاه اطلاع‌رسانی اسراء، آیت‌الله جوادی آملی در دیدار جمعی از فرماندهان نیروی انتظامی شرق استان تهران اظهار داشت: اولین وظیفه نیروی انتظامی این است که کشور را امن و نه امنیتی کند، عنایت ما باید به امن کردن کشور باشد؛ کشوری امن است که اکثریت قاطع مردم آن نه بیراهه بروند و نه راه کسی را ببندند.

بیشتر بخوانید:

معمای فرماندهی در نبود آرایش جنگی تیم اقتصادی

وی تأکید کرد: با فشار مردم را ساکت کردن نتیجه تلخ دارد لذا باید با نشاط مردم را ساکن نه ساکت کرد، ما باید بین سکوت و سکون فرق بگذاریم. آن سکینت است که پشتوانه ملت است و ما باید آن را در جامعه ایجاد کنیم.

مرجع تقلید شیعیان تصریح کرد: در قرآن کریم ذات اقدس الهی فرمود هرگز خدا شما را تنها نمی‌گذارد، برای اینکه شما مجاهدت کردید، برای اینکه شما کار کردید، ملت بیکار را خدا رها می‌کند ملتی را که کار کرد خدا فرمود من شما را رها نمی‌کنم.

وی ادامه داد: در این بخش‌های قرآن کریم، ذات اقدس الهی فرمود سستی به خود راه ندهید:﴿لاَ تَهِنُوا﴾، سپس می‌فرماید ﴿وَ تَدْعُوا إِلَی السَّلْمِ﴾، این ﴿تَدْعُوا﴾ مجزوم به همان لای ناهیه است؛ یعنی پیشنهاد سازش ندهید، چرا؟ برای اینکه ﴿وَ أَنتُمُ الأعْلَوْنَ﴾، دست شما بالاست، چرا دست شما بالاست؟ بخش چهارم این است که ﴿وَ اللَّهُ مَعَکُمْ﴾، وقتی خدا با یک ملتی باشد آن ملت قطعاً پیروز است. بخش پنجم آیه تبیین می‌کند چرا خدا با شماست و با دیگری نیست؟ برای اینکه شما شهید و جانباز و آزاده دادید؛ ﴿وَ لَن یتِرَکُمْ أَعْمَالَکُمْ﴾ این‌ها سرمایه ما هستند.

آیت‌الله جوادی آملی با تقدیر از نیروی انتظامی در مبارزه با جرائم اقتصادی و در نتیجه امن کردن جامعه، اذعان کرد: ما خوشحال هستیم که نیروی پربرکت ناجا، مفاسد اقتصادی را کشف می‌کند که کشور را از لرزه به در می‌آورد، و به این وسیله بازاری که ملتهب و امنیتی است ، امن می‌شود و ما می‌خواهیم همیشه این‌طور باشد و ما وظیفه‌مان این است قدردانی کنیم.

وی خاطرنشان کرد: شما باید چپاولگرها را شناسایی کنید و قبل از اینکه آن‌ها شروع به کار کنند شما عزیزان توطئه آن‌ها را خنثی کنید، نه اینکه تنها کشف جرم کنید بلکه باید دفع جرم کنید! در حقیقت باید جُرم را جلوگیری کنیم نه اینکه تنها جرم واقع شده را کشف کنیم.



نوع مطلب : ویژه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
شوکران، نام گیاهی است که کاربردی دو منظوره دارد. هم از یک طرف خاصیت شفابخشی دارد و برای درمان به کار می رود و هم از طرفی دیگر به دلیل سمی بودن در گذشته برای اعدام و مرگ بدون درد به کار می رفته است. مشهورترین نمونه کاربرد «شوکران» در داستان مرگ سقراط، فیلسوف شهیر یونان باستان است که با سر کشیدن جام شوکران، زندگی اش پایان یافت.فضلی نژاد در انتهای هر قسمت برنامه اش، «شوکران» را به مهمانانش تعارف می کند. تعارفی که به نوعی محکی برای سنجش میزان شجاعت مهمان برای از خودگذشتی برای اعتلای علم و فرهنگ است.

گروه معارف و اندیشه رجانیوز: «شوکران» نام برنامه ای است که با محوریت اندیشه و علوم نظری با سردبیری و اجرای پیام فضلی نژاد،  روی آنتن شبکه چهار رفته است. قوت محتوایی برنامه و مرجع بودن مهمانان آن، دو مولفه ای است که این برنامه اندیشه محور را مورد توجه رسانه های مختلف قرار داده است. 

 

سردبیر و مجری این برنامه 38 ساه است. پیام فضلی‌نژاد، پژوهشگر موسسه کیهان است که اکنون کتابهای «شوالیه های ناتوی فرهنگی» (پرفروش ترین کتاب سیاسی سالهای ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸) و کتاب ارتش سری روشنفکرن» را در کارنامه خود دارد که به عنوان جلد ۳۰ و جلد ۴۵ از مجموعه کتابهای «نیمه پنهان» موسسه کیهان است.

 

مقالات وی در حوزه‌های تخصصی تاریخ اندیشه معاصر، ، جنگ استراتژیک نرم، مطالعات امنیتی مدرن و کودتای مخملی منتشر می‌شود. وی از دهه1370 در جمع شاگردان عبدالکریم سروش در حوزه حافظ‌شناسی، مولوی‌شناسی و دین‌شناسی قرار گرفت. از سال 1376 فعالیت مطبوعاتی خود را آغاز کرد. تا سال 1380 در نشریات تخصصی فرهنگی- هنری فعال بود و ابتدای دهه 1380 از محمد مهدی فولادوند (قرآن‌پژوه معاصر و استاد هنر در دانشگاه سوربن پاریس) به مدت 2 سال درس‌های زیباشناسی را آموخت و موفق به اخذ گواهی تخصصی «زیباشناسی هنر مدرن» از وی شد؛ سپس به اندیشه‌های فلسفی استاد حسن رحیم‌پور ازغدی گرایش یافت.

پیام فضلی‌نژاد از رهگذر بازخوانی انتقادی فلسفه غرب، در سال 1381 با انتشار سلسله نوشتارها و گفتارهایی در روزنامه‌های «جام جم» و «انتخاب» نقد «ایدئولوژی اصلاحات» را آغاز کرد و سال 1385 به «موسسه کیهان» پیوست و به عنوان کارشناس و عضو «مرکز پژوهش‌های موسسه کیهان» و نویسنده روزنامه «کیهان» مشغول به کار شد.

 

وی در آبان 1389 «تندیس ویژه رتبه اول جنگ نرم» را با رای هیات داوران «هفدهمین جشنواره بین‌المللی مطبوعات» از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی گرفت و جایزه‌اش را به شهید «محمد گلدوی» (از شهدای مبارزه با گروهک تروریستی عبدالمالک ریگی) تقدیم کرد.

 

پیام فضلی نژاد دقیقا زمانی که یا نشریات اندیشه ای  مطلوب وجود نداشت و یا اگر هم وجود داشت، مبلغ و مروج اندیشه های غربی و روشنفکری دینی تلقی می شد، سردبیری مجله وزین «عصر اندیشه» را بر عهده گرفت. 

 

محتوای قوی، مصاحبه های ارزشمند و خط فکری صحیحی که فضلی نژاد در عصر اندیشه دنبال می کرد باعث درخشش بیشتر وی در عرصه اندیشه و رسانه گردید.حال که چند وقتی است «عصر اندیشه»  البته با سردبیری پیام فضلی نژاد منتشر نمی شود، او با «شوکران» که یک برنامه اندیشه محور تلویزیونی است ظاهر شده است. 

 

در برنامه شوکران شخصیت هاى تراز اول فکرى و فرهنگى مانند سیدعبدالله انوار، مهدى محقق، شاهین فرهت، داوود هرمیداس باوند، هوشنگ ماهرویان، غلامرضا اعوانى، سیدحسن امین، منوچهر آشتیانى، داور شیخاوندى و... حضور دارند و پیرامون داغ‌ترین مباحثات عرصه اندیشه، فرهنگ و سیاست به بحث مى‌پردازند.

 

شوکران، نام گیاهی است که کاربردی دو منظوره دارد. هم از یک طرف خاصیت شفابخشی دارد و برای درمان به کار می رود و هم از طرفی دیگر به دلیل سمی بودن در گذشته برای اعدام و مرگ بدون درد به کار می رفته است. مشهورترین نمونه کاربرد «شوکران» در داستان مرگ سقراط، فیلسوف شهیر یونان باستان است که با سر کشیدن جام شوکران، زندگی اش پایان یافت.فضلی نژاد در انتهای هر قسمت برنامه اش، «شوکران» را به مهمانانش تعارف می کند. تعارفی که به نوعی محکی برای سنجش میزان شجاعت مهمان برای از خودگذشتی برای اعتلای علم و فرهنگ است.

 

شوکران محصول مشترک حوزه هنرى و شبکه 4 سیما به سردبیرى و اجراى پیام فضلى‌نژاد و تهیه‌کنندگى على قربانى است. این برنامه ساعت ٢١ روزهاى دوشنبه هر هفته از شبکه چهار سیما پخش می‌شود و بازپخش آن نیز در روزهاى سه‌شنبه، جمعه و شنبه خواهد بود . 

 

این برنامه به لحاظ محتوایی کاملا فکر شده پیش می رود و مجری سعی داردیک موضوع را از ابتدا تا انتهای برنامه به عنوان محور موضوعات گفت و گو حفظ نموده و در انتهای برنامه نظر صریح مهمان برنامه را در آن موضوع مشخص کند. 

 

این برنامه به لحاظ شکلی و محتوایی دارای نقاط قوت بسیاری است اما در کنار بیان این نقاط قوت، عده ای هم برای افزایش روزافزون کیفیت این برنامه، نقدهایی را هم وارد دانسته اند.

 

یکی از مهم ترین نقد های موجود به نوع اجرای پیام فضلی نژاد در مواجهه با مهمان برنامه بود. منتقدان قائل بودند که پیام فضلی نژاد بیش از اندازه مطلوب مالکیت میکروفون را برعهده داشت و این موضوع باعث شد تا مهمان برنامه کمتر بتواند نقطه نظرات خود را بازگو کرده و شرح دهد. 

 

البته وجود این گونه نقدهای شکلی و روشی در برنامه های اول طبیعی بوده و اتفاقا بیان آن موجب خواهد شد تا شوکران به موفقیت های روزافزون بیشتری دست پیدا کند. 

 



نوع مطلب : ویژه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()





تقویم تاریخ
تاریخ روز
ساعت دیدگاه
ساعت فلش مذهبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
ذکرایام هفته
همراه با کتاب خدا
آیه قرآن تصادفی
دانشنامه مهدویت
مهدویت امام زمان (عج)
دانشنامه سوره های قرآن
سوره قرآن
وصیت نامه شهدا
وصیت شهدا
کارنامه عملیاتها
جنگ دفاع مقدس
امکانات جانبی
 
 
 
>

پیغام ورود و خروج


IranSkin go Up